పాలనా పరంగా తనదైన ముద్ర వేసిన అనుదీప్
నూతన టెక్నాలజీతో కొత్త ఒరవడికి శ్రీకారం
హైదరాబాద్ : అనుదీప్ దురిశెట్టి తనదైన ముద్ర వేశారు పాలనా పరంగా. ఆయన ముందుండి నడిపించారు, ఆలస్యం చేయకుండా పనులు పూర్తి చేశారు, ప్రజలు చూడగలిగే, అనుభూతి చెందగలిగే ఫలితాలను అందించారు. ఖమ్మం ఒక కలెక్టర్ను కోల్పోలేదు, అది తన వేగాన్ని కోల్పోయింది.ఎంతో మంది అధికారులు రావడం, వెళ్లడం చూశారు. కానీ 2026 ఏప్రిల్లో అనుదీప్ దురిశెట్టి కలెక్టరేట్ నుండి బయటకు నడిచినప్పుడు, అది ఒక సాధారణ బదిలీలా అనిపించలేదు. ఒక అధ్యాయం ముగిసినట్లు అనిపించింది. ఆ వీడ్కోలు కేవలం ఒక లాంఛన ప్రాయమైన సమావేశం కాదు. అది భావోద్వేగ భరితంగా, భారంగా, అత్యంత వ్యక్తిగతంగా సాగింది. ఆయనతో కలిసి పనిచేసిన ఉద్యోగులు నిశ్శబ్దంగా నిలబడ్డారు, చాలామంది కన్నీళ్లను ఆపుకోలేక పోయారు. వారికి, ఆయన కేవలం ఒక జిల్లా కలెక్టర్ కాదు క్షేత్రస్థాయిలో పరిపాలన స్వరూపాన్ని మార్చిన నాయకుడు. 2025 జూన్లో ఆయన బాధ్యతలు స్వీకరించినప్పుడు, ఖమ్మం ఇతర జిల్లాల మాదిరిగానే ఉండేది. ఫైళ్లు కదిలేవి, సమావేశాలు జరిగేవి, వ్యవస్థలు పనిచేసేవి. కానీ పరిపాలన యాంత్రికంగా ఉండటానికి ఆయన నిరాకరించారు. ఆయన వేగాన్ని, స్పష్టతను, లక్ష్యాన్ని తీసుకు వచ్చారు.
ఆయన తీసుకు వచ్చిన అత్యంత ముఖ్యమైన మార్పులలో ఒకటి సాంకేతికతకు ఆయన ఇచ్చిన ప్రోత్సాహం. విశ్లేషణ, నివేదన, పథకాల పర్యవేక్షణ కోసం అధికారులు ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ సాధనాలను ఉపయోగించాలని అనుదీప్ పట్టుబట్టారు. ఒకప్పుడు రోజుల సమయం తీసుకునే ఫైళ్లు గంటల్లోనే కదలడం ప్రారంభించాయి. సమీక్షలు మరింత పదునుగా మారాయి. నిర్ణయాలు వేగవంతమయ్యాయి. పరిపాలన భవిష్యత్ భాషలో మాట్లాడటం ప్రారంభించింది. కానీ ఆయన పని కేవలం వ్యవస్థలకే పరిమితం కాలేదు. అది నేరుగా ప్రజలను ప్రభావితం చేసింది.పాఠశాలల్లో, ఆయన “ప్రతి బిడ్డ చదవాలి” అనే ప్రచారాన్ని ప్రారంభించారు. ఒకప్పుడు నిశ్శబ్దంగా ఉన్న తరగతి గదులు పఠన స్వరాలతో ప్రతిధ్వనించడం ప్రారంభించాయి. ప్రాథమిక విషయాలతో ఇబ్బంది పడిన పిల్లలు నెమ్మదిగా ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పొందారు. “బ్యాగ్లెస్ శనివారాలు” అభ్యాసాన్ని ఆనందమయం చేశాయి. యాంత్రిక బట్టీ పట్టడం స్థానంలో నైపుణ్యాలు, సృజనాత్మకత, జిజ్ఞాస వచ్చాయి.
వెలుగుమట్లలో, 31 ఎకరాల భూదాన్ భూమి ప్రమాదంలో పడినప్పుడు, ఆయన నిర్ణయాత్మకంగా వ్యవహరించారు. ₹250 కోట్లకు పైగా విలువైన ఆ భూమి రక్షించబడింది. చాలా మందికి, అది కేవలం ఒక ఫైల్ మాత్రమే. ఆయనకు, అది న్యాయం. సమస్యలను అర్థం చేసుకోవడానికి ఆయన నివేదికల కోసం వేచి ఉండలేదు. ఆయన సైట్లను సందర్శించారు, పనులను తనిఖీ చేశారు, నిరంతరం పర్యవేక్షించారు. యంగ్ ఇండియా ఇంటిగ్రేటెడ్ గురుకుల్ భవనాలైనా, భక్త రామదాసు కళాక్షేత్ర ఆధునీకరణ అయినా, లేదా వరద నష్ట అంచనాలైనా, ఆయన ఉనికి నిరంతరం ఉండేది. అనుమతులతో పని ఆగిపోలేదు; ఫలితాలు కనిపించే వరకు అది కొనసాగింది.
ఒక సంఘటన చాలా మంది మదిలో నిలిచి పోయింది. దృష్టి లోపం ఉన్న ఒక విద్యార్థి నుండి ఒక అభ్యర్థన వచ్చింది. సాధారణ ప్రక్రియకు బదులుగా, ఆయన ఒక పాఠశాలను ప్రత్యేక సంస్థగా మార్చాలని ఆదేశించారు. ఆ నిర్ణయం జీవితాలను మార్చివేసింది. బాధ్యతాయుతమైన పరిపాలన ఎలా ఉంటుందో అది చూపించింది. వీడ్కోలు సమావేశం కొనసాగుతున్న కొద్దీ, కథలు వస్తూనే ఉన్నాయి. సిబ్బంది అర్ధరాత్రి సమీక్షల గురించి, క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో క్షేత్ర పర్యటనల గురించి, జవాబుదారీతనంపై ఆయన పట్టుదల గురించి మాట్లాడారు. కానీ అంతకంటే ఎక్కువగా, ఆయన ప్రజలతో గౌరవంగా, స్పష్టతతో, లక్ష్యంతో ఎలా వ్యవహరించారో చెప్పారు.
ఆయన మాట్లాడే వంతు వచ్చినప్పుడు, ఆ గది అప్పటికే భావోద్వేగంతో నిండిపోయింది. ఆయన విజయాల గురించి మాట్లాడలేదు. ఆయన బాధ్యత గురించి మాట్లాడారు. పరిపాలన చివరి వ్యక్తికి చేరినప్పుడే దానికి అర్థం ఉంటుందని ఆయన అన్నారు. ఆయన హాలు నుండి వెళ్ళిపోతున్నప్పుడు, నినాదాలు లేవు, ఆర్భాటాలు లేవు. కేవలం నిశ్శబ్దం, చెమ్మగిల్లిన కళ్ళు, జోడించిన చేతులు మాత్రమే ఉన్నాయి . ఖమ్మం ముందుకు సాగుతుంది. మరో అధికారి బాధ్యతలు స్వీకరిస్తారు. ఫైళ్లు కదులుతూనే ఉంటాయి. కానీ పరిపాలనలో మార్పును ప్రత్యక్షంగా చూసిన వారికి, చదవడం ప్రారంభించిన ఆ పిల్లలకు, రక్షించబడిన ఆ భూములకు, ప్రత్యక్షంగా ప్రభావితమైన ఆ జీవితాలకు అనుదీప్ కేవలం ఒక కలెక్టర్గా మాత్రమే గుర్తుండిపోరు. వ్యవస్థను దాని ఉద్దేశించిన విధంగా పనిచేసేలా చేసిన వ్యక్తిగా ఆయన గుర్తుండి పోతారు.