హైదరాబాద్ : తరతరాలను అలరించే నటులు కొందరుంటారు, ఒక శకానికి నిర్వచనం ఇచ్చే నటులు ఉంటారు. ఆపై యావత్ జాతి ప్రజల సాంస్కృతిక స్మృతిలో చెరగని ముద్ర వేసేవారు మరికొందరు ఉంటారు . అలాంటి వారిలో నటుడు అక్కినేని నాగేశ్వరరావు ఒకరు. ఏడు దశాబ్దాలకు పైగా 250కి పైగా చిత్రాలలో ఆయన సాగించిన అసాధారణ ప్రయాణం కేవలం ఒక వృత్తి మాత్రమే కాదు; అది భారతీయ సినిమాకు ఒక చిరస్థాయిగా నిలిచి పోయే కానుక. ఎన్. టి. రామారావుతో కలిసి తెలుగు సినిమా స్వర్ణయుగాన్ని తీర్చిదిద్దడంలో ఏఎన్ఆర్ సహాయ పడినప్పటికీ, ఆయన కళాత్మక భాష మాత్రం స్పష్టంగా ఆయనదే. ఆయన తెరపైకి సంయమనం, భావోద్వేగ గాఢత, అద్భుతమైన సహజత్వాన్ని తీసుకువ చ్చారు. వీరత్వానికి ఎంత శక్తి అవసరమో, బలహీనతకు కూడా అంతే శక్తినిచ్చారు.
మరపురాని దేవదాసు నుండి మాయాబజార్, నవరాత్రి, ప్రేమాభిషేకం, సీతారామయ్య గారి మనవరాలు, చివరకు ‘మనం’ వరకు ఏఎన్ఆర్ నిరంతరం తనను తాను పునరావిష్కరించుకున్నారు. ఆయన విలపించే ప్రేమికుడి, రొమాంటిక్ హీరో, సంక్లిష్టమైన సమకాలీన వ్యక్తి, సాధువు, కవి, వృద్ధ కుటుంబ పెద్ద పాత్రలను సమానమైన విశ్వాసంతో పోషించ గలిగారు. ఏఎన్ఆర్ పోషించిన దేవదాసు పాత్ర భారతీయ సినీ నటనలో గొప్ప మైలురాళ్ళలో ఒకటిగా నిలిచి పోయింది. అయినప్పటికీ ఏఎన్ఆర్ గొప్ప సేవ బహుశా తెరకే పరిమితం కాలేదు. ఒక గొప్ప చిత్ర పరిశ్రమకు సంస్థలు, మౌలిక సదుపాయాలు భవిష్యత్ తరాలు అవసరమని ఆయన గ్రహించారు. హైదరాబాద్ను తెలుగు సినిమాకు ఒక ప్రధాన కేంద్రంగా స్థాపించడంలో ఆయన పోషించిన మార్గదర్శక పాత్ర మరిచి పోలేనిది.
1975లో అన్నపూర్ణ స్టూడియోస్ స్థాపన ఆయన కాలానికి చాలా ముందున్న ఒక దార్శనికతను ప్రతిబింబించాయి. ఆ తర్వాత స్థాపించిన అన్నపూర్ణ ఇంటర్నేషనల్ స్కూల్ ఆఫ్ ఫిల్మ్ అండ్ మీడియా, సినిమా నిరంతరం కొత్త ప్రతిభను సృష్టించాలనే ఆయన నమ్మకాన్ని మరింతగా ప్రదర్శించింది. పద్మశ్రీ, పద్మభూషణ్, పద్మవిభూషణ్ మరియు దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే అవార్డులు ఆయన చేసిన అపారమైన సేవలో ఒక చిన్న భాగాన్ని మాత్రమే గుర్తించాయి. ఏఎన్ఆర్ 22 జనవరి 2014న కన్నుమూశారు, కానీ దిగ్గజాలు నిజంగా మనల్ని విడిచి వెళ్లరు. వారు సృష్టించిన పాత్రలలో, వారు నిర్మించిన సంస్థలలో, వారు స్ఫూర్తినిచ్చిన కళాకారులలో లక్షలాది మందికి వారు అందించిన జ్ఞాపకాలలో వారు నిలిచి ఉంటారు.
అందువల్ల ఏఎన్ఆర్ను స్మరించు కోవడం అంటే కేవలం ఒక గొప్ప నటుడిని స్మరించు కోవడం కాదు. అది ఒక సంస్థను, ఒక యుగాన్ని, తెలుగు సినిమాను అమరత్వం కల్పించడానికి తన జీవితాన్ని అంకితం చేసిన ఒక వ్యక్తిని స్మరించు కోవడం అన్నమాట.
